Woord van de pastoor

Beste parochianen

De zomermaanden liggen weer in het verschiet en dat brengt met zich mee dat we van het goede weer kunnen profiteren. Genieten van een aangename temperatuur, de mooie natuur en de mensen die doorgaans welgemutst zijn. Maar niet overal is dit zo. Op vele plaatsen heerst er terreur en oorlog, heeft men honger en moet men zien te overleven in de meest erbarmelijke omstandigheden. Vele van onze christelijke broeders en zusters lijden onder vervolging en worden, ook vandaag de dag, omwille van hun geloof gemarteld en uitgebuit. Ook in ons eigen land is niet altijd alles zo mooi als het er vanbuiten uitziet. Wat is er aan de hand als zelfs tieners elkaar ombrengen?

Wat moeten wij met al deze negativiteit kunnen we ons afvragen? Het hoofd afwenden en doen alsof we niets hebben gehoord of gezien? Dit alles zo vlug mogelijk vergeten en doen alsof er niets aan de hand is? Een eerlijk mens weet dat we ook in deze onze verantwoordelijkheid horen te dragen. Een christen hoort op te komen voor gerechtigheid en vrede en werkt mee aan verzoening. Vanuit ons geloof dragen we de verantwoordelijkheid en al kunnen we niet concreet iets veranderen dan nog horen we te bidden tot God en vragen dat er een positief antwoord komt op zoveel negativiteit en dit een halt wordt toegeroepen. Alleen maar zeggen “oh, wat erg” draagt niets bij. “Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat ze doen”, bad Jezus op het meest afschuwelijke moment.

Het gebed dient in toenemende mate zijn plaats te krijgen in ons leven en de wereld waar het duister zich steeds arroganter manifesteert. Mede door ons gebed moet het licht gaan schijnen in de harten waar zoveel pijn en verdriet heersen en dit mogen we aan God vragen. We horen te bidden voor een nieuwe evangelisatie zodat de jonge generatie zou weten waartoe ze het leven hebben ontvangen. We maken deel uit van een geheel en horen zorg te dragen. Dit is wat ware liefde van ons vraagt.

pastoor Luc Buyens